Džamija u Prkanju, danas je poznata kao Prkanjska džamija, podigao ju je, po nekim predaniima, Hadži - Zulfikar ( po kome se prozvala konjička porodica Hadžizukići : Hadži – Zulfikar se doselio u Konjic iz Medine i po predanju je pripadao potomstvu vjerovjesnika Muhammeda a.s. Po H. Đogi Hadži Zulfikar se doselio u Konjic 1650. godine, a po vakufnami Mehmed- Čauša, što je svakako vjerovatnije, on je već bio u Konjicu i imao sina Mustafu 1622. godine. Po istom izvoru Hadži – Zulfikar je bio mula. Sagradio je , navodno, više zadužbina, ali se osim Prkanjske džamije koja je locirana na lijevoj obali Neretve, a za koju tako|e nema pouzdanih izvora, konkretno ne spominje ni jedna. Prkanjska džamija je prvotno bila pokrivena pločom da bi nakon ponovnog vraćanja islamskoj zajednici krov radi trošnosti bio izmjenjen i umjesto ploča pokriven ciglom.I ova džamija je kao i mnoge u gradu Konjicu, oštećena u agresiji, a oštećenja su otklonjena po završetku agresije.

Dr. Jusuf Mulić pak tvrdi u svojoj knjizi Konjic i njegova okolina u vrijeme osmanske vladavine da je ovu džamiju sagradio Sulejmanbeg, pa je po njemu naziva Sulejmanbegova džamija. Trenutno je imam ove džamije Numan ef. Ćosić. Uz džamiju je prošle godine urađena i mala abdesthana. Poslije Drugog svjetskog rata u ovoj džamiji su imamili ; Šerif ef. Mušančić, Džafer ef. Prevljak, Enver ef. Sokolović, Mustafa ef. Bešlić, Osman ef. Džajić i Redžo ef. Muhibić. Potrebno je napomenuti da je ova džamija gotovo dvadeset i pet godina nakon rata bila zatvorena i služila kao magacin.